Translate

Wikipedia

Αποτελέσματα αναζήτησης

Παρασκευή, 1 Ιουλίου 2016

Ο Σεργκέι Γιεσένιν και ο Βλαντιμίρ Μαγιακόβσκι μας αποχαιρετούν

Δυστυχώς και οι δύο, Γιεσένιν και Μαγιακόφσκι, υπήρξαν αυτόχειρες. Έτσι αποφάσισαν, αλλά αν ζούσαν, πόσα ωραία ποιήματα μπορούσαν ακόμα να γράψουν; Ποιος ξέρει! Εξάλλου πέθαναν τόσο νέοι, που αν μη τι άλλο, κρίμα στα νιάτα τους και στην ομορφιά τους.



Το ποίημα του αποχαιρετισμού (Σεργκέι Γιεσένιν )

Αντίο, φίλε μου, αντίο.
Αγάπη μου, στην καρδιά μου σ’ έχω.
Κι αν χωρίζουμε, της μοίρας μας ήταν γραφτό,
Και πάλι σύντομα στο μέλλον θα ενωθούμε.

Αντίο, φίλε μου ,χωρίς χειραψία ή λέξη να σου πω,
Μη λυπηθείς – ούτε τα φρύδια να ζαρώσεις.
Ο θάνατος τίποτα καινούριο δεν είναι στη ζωή
Και σίγουρα ούτε η ζωή κάτι καινούριο είναι.




Το σημείωμα που βρέθηκε στον τόπο της αυτοκτονίας του Βλαντιμίρ Μαγιακόβσκι:

Σε όλους.
Μην κατηγορήσετε κανέναν για το θάνατο μου και παρακαλώ να λείψουν τα κουτσομπολιά. Ο Μακαρίτης τα απεχθανόταν φοβερά.
Μαμά, αδελφές, και σύντροφοι, σχωρέστε με – αυτός δεν είναι τρόπος (δεν τον συμβουλεύω σε κανένα), μα εγώ δεν έχω διέξοδο. Λιλλή αγάπα με.
Συντρόφισσα κυβέρνηση, η οικογένειά μου είναι η Λιλλή Μπρικ, η μαμά, οι αδελφές και η Βερόνικα Βιτόλνταβνα Πολόνσκαγια. Αν τους εξασφαλίσεις μια ανεκτή ζωή, σ' ευχαριστώ. Τα αρχινισμένα ποιήματα δώστε τα στους Μπρικ, αυτοί θα τα καθαρογράψουν.
Όπως λένε "Το επεισόδιο έληξε".
Η βάρκα του έρωτα συντρίφτηκε πάνω στην καθημερινότητα. Έχω ξοφλήσει τους λογαριασμούς μου με τη ζωή. Προς τι, λοιπόν, η απαρίθμηση των αμοιβαίων πόνων, των συμφορών και των προσβολών;
Να 'στε ευτυχισμένοι.

(Πηγή: http://www.sansimera.gr/biographies/248#ixzz4D9OpNBmW)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου