Translate

Wikipedia

Αποτελέσματα αναζήτησης

Τρίτη, 26 Αυγούστου 2014

Μπουγελο-υποκρισίες!


Θέλω να δω, τώρα που θα φθινοπωριάσει, τι θ' απογίνουν τα "φιλάνθρωπα" συναισθήματα όσων μπουγελώνονται με παγωμένο νεράκι. Ή μήπως η φιλανθρωπία κρατάει κάποιο τέρμινο και μετά μας τελειώνει. Ίσα για να κάνουμε την πλάκα μας! Αίσχος, είναι λίγο να λες.

Περιμένουμε μήπως να αλλάξει κάτι προς το καλύτερο μ' αυτά τα μυαλά; Μάταια! Αυτά τα μυαλά μας οδήγησαν εδώ και καμιά ελπίδα δεν αφήνουν για το μέλλον!

H νόσος της Πλάγιας Αμυοτροφικής Σκλήρυνσης (ALS) είναι η μόνη που αξίζει τη φιλανθρωπία μας; Βέβαια κι αυτό ακόμα το αγνοεί η συντριπτική πλειοψηφία όσων μπουγελώνονται και φυσικά δεν συνδράμει οικονομικά σε οποιαδήποτε φιλανθρωπία! 

Ο κόσμος είναι γεμάτος πληγές, πολέμους, δυστυχισμένους, ανθρώπους που δεν έχουν τα στοιχειώδη για να επιβιώσουν, που πεινούν, που διψούν, που βιάζονται, που σφαγιάζονται, που υποφέρουν από πλήθος ασθενειών.... Όλα λοιπόν είναι μόδα; Δεχόμαστε χωρίς κρίση ό,τι μας επιβάλλουν τα μέσα και όσοι έχουν τη δύναμη να χειραγωγούν και να κατευθύνουν;

Ποιος νοιάστηκε και έδειξε φιλάνθρωπα συναισθήματα για τα παιδιά της Παλαιστίνης; Είδατε εσείς για παράδειγμα καμιά κίνηση ανάλογη μ' εκείνη που είχε δημιουργηθεί για τα παιδιά του πολέμου από τη Σερβία; Πολλοί και θα μπορούσαν και θα ήθελαν να φιλοξενήσουν αυτά τα δυστυχισμένα παιδιά, μάλλον όμως τα θεωρούν κι αυτά τρομοκράτες, γι' αυτό ακόμα και διεθνείς οργανώσεις όπως ο Ερυθρός Σταυρός ποιούν την νήσσαν.

Η Μ.Γκούτζιου είναι στην τοποθεσία "home", πίνει κοκτέιλ "f/b" και περνάει τέλειαααα!!!!


Το μέσο κοινωνικής δικτύωσης που λέγεται f/b άρχισα να το χρησιμοποιώ λίαν προσφάτως. Οι δικοί μου λόγοι για τη δημιουργία σελίδας ήταν η διάθεση να επικοινωνώ με τους μαθητές μου, ότι ενδεχομένως μπορώ να χρησιμοποιήσω το f/b ως εργαλείο δουλειάς, κι αυτό σε συνδυασμό με τις παροτρύνσεις των μαθητών μου να δημιουργήσω f/b, όταν τους παρέπεμπα στο ιστολόγιό μου, γιατί έτσι μπορούν να με βρίσκουν και να επικοινωνούμε πιο εύκολα. Συγχρόνως οι πιο ειδικοί, δηλ. αυτοί που ασχολούνται χρόνια με το διαδίκτυο, μου είπαν ότι για να έχω μεγαλύτερη επισκεψιμότητα στο ιστολόγιο, πρέπει οπωσδήποτε να έχω και f/b. Τέλος είπα να μη μείνω αστοιχείωτη, ως προς τα νέα μέσα και να πειραματιστώ.

Η μέχρι στιγμής εμπειρία με προβληματίζει. Ποια είναι τα θετικά και η σκοπιμότητα του μέσου και ποια τα αρνητικά; Φαντάζομαι, όπως σε όλες τις περιπτώσεις, υπάρχουν και οι δύο όψεις του νομίσματος. Οι άνθρωποι καλούμαστε κι εδώ να κάνουμε τη διαφορά με το είδος των αναρτήσεων, αλλά και των απαντήσεων ή του όποιου διαλόγου μπορεί να γίνει μέσω f/b. Εξάλλου αυτό δε σημαίνει δικτυώνομαι κοινωνικά; Γίνομαι κοινωνός απόψεων, ιδεών, της ειδησεογραφίας, μοιράζομαι τη γνώση, δείχνω και προβάλλω τα επιτεύγματα μου, κάνω διάλογο και επιχειρηματολογώ, κοινωνώ στους άλλους το ενδιαφέρον που διάβασα, διαπίστωσα, είδα, ανταλλάσσω χρήσιμες εμπειρίες....προβάλλω την ποιότητα, προάγω ό,τι καλλιεργεί και εξυψώνει το πνεύμα, ό,τι με βελτιώνει ως άνθρωπο, μεταδίδω το καλό και το χρήσιμο ταχύτατα......

Δευτέρα, 25 Αυγούστου 2014

Η ποιότητα κάνει τη διαφορά.

Η καλοκαιρινή ζέστη είναι ευπρόσδεκτη κι ευχάριστη, αν δεν είναι καύσωνας. Ανοίγεις τα παράθυρά σου το βράδυ και μπαίνει μες στο σπίτι η δροσιά κι ο ήχος της θάλασσας, η χορωδία των τριζονιών, οι μυρωδιές των λουλουδιών, το φως των αστεριών, η απόλυτη απουσία κάθε ενοχλητικού θορύβου. Κοιμάσαι γλυκά, απαλλαγμένος από τις έννοιες, ανάλαφρος, ήρεμος.....με το αεράκι του Αιγαίου να σε χαϊδεύει και να σε νανουρίζει.....Έτσι είναι ο παράδεισος των διακοπών, κάπου κοντά στη Σητεία!

Η καλοκαιρινή ζέστη είναι ευπρόσδεκτη κι ευχάριστη, αν δεν είναι καύσωνας. Ανοίγεις τα παράθυρά σου το βράδυ, όμως το μόνο που μπαίνει είναι οι θόρυβοι των αυτοκινήτων, το γκάζωμα των μηχανών και το μούγκρισμα των εξατμίσεων....... Με την επιστροφή στην πόλη ο παράδεισος έγινε κόλαση! Τι είναι προτιμότερο να σκας από τη ζέστη με κλειστά παράθυρα ή να σε τρελαίνουν οι θόρυβοι;

Σάββατο, 2 Αυγούστου 2014

Enrico Caruso (25/2/1873 – 2/8/1921)

Παίρνοντας αφορμή από το "μηνολόγιον" του κ. Νίκου Σαραντάκου, όπου αναφέρεται ότι σαν σήμερα πέθανε ο Enrico Caruso, είπα να κάνω ένα μικρό, ταπεινό και cory paste αφιέρωμα στο μεγάλο καλλι-τέχνη της όπερας:
1. Σύντομο βιογραφικό σημεί-ωμα: 
Ο Enrico Caruso (25/2/1873 – 2/8/1921) ήταν Ιταλός τενόρος, που στα 25 χρόνια καριέρας τραγούδησε με μεγάλη επιτυχία στις μεγαλύτερες όπερες της Ευρώπης, της Βόρειας και της Νότιας Αμερικής. Μόνο στη Μετροπόλιταν Όπερα της Νέας Υόρκης έκανε 863 εμφανίσεις.Το ρεπερτόριό του περιελάμβανε μεγάλη ποικιλία ρόλων της Ιταλικής κυρίως αλλά και της Γαλλικής όπερας. Έκανε περίπου 290 ηχογραφήσεις κατά την περίοδο 1902 έως 1920. Όλες αυτές οι ηχογραφήσεις, υπάρχουν σήμερα σε CD και αποτελούν «σημείο αναφοράς» για τους λάτρεις και τους ασχολούμενους με την όπερα. Εκτός από όπερα στο ρεπερτόριό του περιλαμβάνονται και περισσότερα από 520 τραγούδια, από κλασικές εκτελέσεις μέχρι παραδοσιακές Ιταλικές μελωδίες και γνωστά τραγούδια της εποχής του. (ΠΗΓΗ: http://erethismata.blogspot.gr/2012/03/lucio-dalla-enrico-caruso.html )

2.Ακούστε τον Caruso να τραγουδά :


Παρασκευή, 1 Αυγούστου 2014

Είμαι Άραβας. Θυμώνεις;


Είναι τόσο απάνθρωπα όσα συμβαίνουν στην Παλαιστίνη, που ακόμα και η έκφραση της οργής και του θυμού να ακούγονται ως κοροϊδία. Ωραία, εκφράσαμε το θυμό μας, είμαστε αντίθετοι με όσα συμβαίνουν, στενοχωριόμαστε, οργιζόμαστε με την υποκρισία της διεθνούς πολιτικής σκηνής...κάνουμε πολιτικές αναλύσεις, φοράμε παλαιστινιακά μαντίλια για να δηλώσουμε στήριξη και συμπαράσταση, στην καλύτερη περίπτωση μπορεί να συνδράμουμε οικονομικά (γιατροί του κόσμου κλπ). Όμως οι βόμβες εξακολουθούν και πέφτουν, σκοτώνουν τους ανθρώπους σαν τις μύγες, ό, τι βλέπουμε ως εικόνα μέσω των ανταποκριτών είναι φρικιαστικό και τερατώδες, χρόνια τώρα. Άλλοτε οι βομβαρδισμοί εντείνονται (όπως τώρα), άλλοτε υπάρχει ύφεση. Έχουν υπογραφεί δεκάδες συμφωνίες που δεν τηρούνται, τους Παλαιστίνιους τους αποκαλούν τρομοκράτες, γιατί σκοτώνουν κι αυτοί, πολύ λιγότερους, αλλά δεν έχει σημασία. Ένας Ισραηλινός = εκατοντάδες Παλαιστίνιοι, όπως συνέβαινε με τους Γερμανούς στην κατοχή, ένας Γερμανός, ολόκληρα χωριά ως αντίποινα. Μα πετάνε και οι Παλαιστίνιοι πέτρες ή ζώνονται με εκρηκτικά και σκορπίζουν το θάνατο, έχουν κι αυτοί όπλα. Ναι, έτσι είναι, γιατί προηγουμένως έχουν δει τον πατέρα, τον αδελφό, το φίλο, το σπίτι τους....να αφανίζονται. Βλέπουν καθημερινά θάνατο, αποκλεισμούς, πείνα, φτώχεια...κι είναι εύκολο το μίσος και ο φανατισμός να βρουν πρόσφορο έδαφος, άσε που διεκδικούν και τα δίκια τους. Το αίμα εξακολουθεί να χύνεται και γέφυρες δεν φαίνεται να υπάρχουν.
Από που να έρθει η λύση; Από τις μεγάλες δυνάμεις, από τον Ο.Η.Ε.; Μάλλον σαν ανέκδοτο ακούγεται κι αυτό. Όσοι μπορούν να σκέφτονται, γνωρίζουν και το ρόλο τους. Επομένως δεν υπάρχει λύση; Δύσκολο πολύ να ξεχαστεί τόσο αίμα, αγριότητα, απανθρωπιά. Αν υπάρχει κάποιο μικρό φως και ελπίδα θα προέλθει εκ των έσω, από τους δύο λαούς, αν οι σκέψεις και οι προτάσεις κάποιων λίγων συνετών και φιλειρηνιστών εισακουστούν. Να ανοίξουν Ισραηλινοί και Παλαιστίνιοι τ΄αυτιά τους και να ακούσουν μόνον αυτούς. Να μην τους ψάξουν όμως ανάμεσα στους πολιτικούς και στους θρησκευτικούς τους ηγέτες και καθοδηγητές, να κλείσουν τα αυτιά τους στην προπαγάνδα εκατέρωθεν, να...., να....Δύσκολο, πολύ δύσκολο, δέστε και το χάρτη!

Διαβάστε ένα ενδιαφέρον άρθρο για το Ισραήλ και τη Χαμάς στο σύνδεσμο: http://sarantakos.wordpress.com/2014/07/21/levy/